‘Luister naar me. Op een dag zul je op deze fase van je leven terugkijken alsof het een mooie rouwperiode was. Dan zul je zien dat je in de rouw was en dat je een gebroken hart had, maar dat je leven aan het veranderen was en dat je je daarvoor op de beste plek ter wereld bevond – een prachtige, godsdienstige plek, omringd door goedheid. Gun jezelf de tijd en geniet ervan. Het komt allemaal wel goed hier in India.’
‘Maar ik hield echt van hem.’
‘Nou en? Oké, je was verliefd op iemand. Snap je dan niet wat er gebeurde? Die man heeft je tot in het diepst van je ziel geraakt; je had geen idee dat je zó diep geraakt kon worden. Je had geen schijn van kans, kind. Maar de liefde die je voelde, dat was nog maar het begin. Een voorproefje. Gewoon een beetje goedkope mensenliefde, da’s alles. Wacht maar tot je ziet hoeveel intenser dan dat je kunt liefhebben. Jemig, je hebt het in je om ooit van de hele wereld te houden. Daar ben je voor voorbestemd. Zit niet zo te lachen.’
‘Ik zit niet te lachen.’ In werkelijkheid zat ik te huilen. ‘Ga me alsjeblieft niet uitlachen nu, maar ik denk dat ik er zoveel moeite mee heb om overheen te komen, omdat ik echt dacht dat hij mijn soulmate was.’
‘Dat was hij waarschijnlijk ook. Jouw probleem is dat je niet begrijpt wat dat woord inhoudt. Mensen denken dat een soulmate iemand is die hun als gegoten zit en dat is wat iedereen wil. Maar een ware soulmate is een spiegel, diegene die je alles laat zien wat je ontwikkeling belemmert, diegene die je op jezelf opmerkzaam maakt zodat je je leven kunt veranderen. Een ware soulmate is waarschijnlijk de belangrijkste persoon die je ooit zult ontmoeten, want hij of zij schetst verdedigingslinies en helpt je met een ruk uit de droom. Maar voor altijd bij je soulmate blijven? Alsjeblieft niet zeg! Veel te pijnlijk. Soulmates, die verschijnen alleen in je leven om een andere laag van jezelf te onthullen en vervolgens verdwijnen ze weer. En maar goed ook. Jouw probleem is dat je hem niet los kunt laten. Het is voorbij. Hij was er om je wakker te schudden, je los te weken uit dat leven waar je sowieso uit weg moest, je ego een kleine dreun te geven, jou je belemmeringen en verslavingen te laten zien, je hart open te breken zodat er wat nieuw licht bij kon, je zo wanhopig en stuurloos te maken dat je je leven wel móest veranderen, je aan je nieuwe leermeester voor te stellen en er vervolgens vandoor te gaan. Dat was zijn taak en daar heeft hij zich goed van gekweten, maar nu is het voorbij. Alleen jij kunt maar niet accepteren dat die relatie geen lang leven beschoren was. Je bent net een hond die bij het vuilnis zit meid; je blijft maar likken aan dat ene lege blikje, om te kijken of je er nog meer uit kunt halen. En als je niet uitkijkt, blijft dat blikje straks aan je snoet vastzitten en gaat het je leven heel moeilijk maken. Dus blijf er gewoon vanaf.’
‘Maar ik hou van hem.’
‘Dan hou je maar van hem.’
‘Maar ik mis hem.’
‘Dan mis je hem maar. Stuur elke keer dat je aan hem denkt een beetje liefde en licht en denk er verder niet over na. Je bent gewoon bang om de laatste restjes los te laten omdat je dan echt alleen bent. Maar één ding moet je goed begrijpen; als je al die ruimte in je hoofd die je nu besteedt aan gepieker over die vent leegruimt, dan krijg je daar een vacuüm, een lege plek – een deuropening. En raad eens wat het universum met die deuropening gaat doen? Het stort zich er meteen door naar binnen om je met meer liefde te vullen dan je ooit voor mogelijk hebt gehouden.’

Guin gaat naar India! Maar niet naar de ashram. Naar de krottenwijken… En zee. En zon. En drukte. En heerlijkheden. Nu het alleen nog boeken… Als letterlijk alle wonden dicht zijn, letterlijk alle kneuzingen over zijn; dan ga ik! Om me met meer liefde, geluk en geniet-zaligheid (?) te vullen dan ik ooit voor mogelijk had gehouden…